Om het gebruiksgemak te vergroten en de website te kunnen analyseren maakt Hart-voor-Swaziland.nl gebruik van cookies. Door gebruik te blijven maken van deze website, of door op de akkoord button te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer weten over cookies? Klik dan op: Meer.

Hart voor Swaziland

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Kledingkast voor het meidenhuis

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Boekenplanken en bureaus voor het meiden en jongenshuis

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Boekenplanken en bureaus voor het meiden en jongenshuis

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Schommels, ringen en klimtouw bij Petros & Elisabeth en bij Zodwa

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Picknicktafels, 3 voor Petros & Elisabeth en één voor Zodwa

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Kippenhok bij Petros & Elisabeth voor eieren en vlees

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Picknicktafels en wasplaats bij Petros & Elisabeth

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Wasplaats met watertankstand

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Wasplaats met watertankstand

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Sokken voor de allerkleinsten

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Sokken voor de allerkleinsten

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Keuken voor de Kunene familie

  • Gerealiseerde projecten
    Gerealiseerde projecten

    Badkamer voor Petros, Elisabeth en al hun kinderen

Deze keer wil ik jullie wat vertellen over Dudu, de juf van de NCP, het speciale groepje. NCP betekent: Neighbourhood Care Point.

Hier werkt Dudu nu 8 jaar. Ze vertelde me haar verhaal. Toen ze 26 was, had ze 2 kinderen van 3 en 1,5 jaar oud. Haar man liet haar in de steek en Dudu wist niet wat ze

moest doen. Hoe kon ze ervoor zorgen dat haar kinderen niet iedere avond met honger naar bed zouden gaan?

Ze besloot om alle bomen en planten weg te hakken bij een gebouwtje bij haar in de buurt. Het was een vervallen gebouw en doordat er geen ramen in zaten, groeiden de bomen er naar binnen. Maar Dudu bleef hard werken en hakken. De mensen lachten haar uit, maar Dudu geloofde: op dit terrein kunnen we koken voor de kinderen uit de buurt. Ze kwam in contact met Evi, een oudere, blanke vrouw van een kerk. Deze vrouw steunde haar en haar kerk voorzag in het eten.

Zo begon ze met een paar vrouwen iedere dag te koken op het terrein naast het gebouw, gewoon buiten op een houtvuurtje. Ze dacht: “De restjes zijn dan voor mijn kinderen, zo hebben we in ieder geval iets.”

Sinds haar dertiende was ze christen geworden en ze zei: “Ik wilde geen geld verdienen door mijn lichaam te verkopen, hoewel je op die manier wel het meest kon verdienen.”

Ze bleef iedere dag koken en er kwamen steeds meer kinderen. Vanuit de regering werd besloten dat dit een NCP zou worden. De chief (dorpsoudste) maakte Dudu verantwoordelijk voor deze NCP en de kerk bleef voedsel en andere benodigdheden leveren. Ze begon ook een groentetuin, zodat ze een afwisselende maaltijd konden maken.

Evi, de vrouw van de kerk, bood haar aan om op haar kosten een opleiding te gaan doen, omdat ze zag dat ze goed reageerde op de kinderen. Zo ging ze dus de opleiding voor ‘preschool en primary school teacher’ doen. Ze haalde haar certificaten en sindsdien is ze de juf van deze NCP. De kinderen, die hier komen, zijn weeskinderen, of kinderen van alleenstaande moeders of ze hebben wel ouders, maar hun ouders zijn ziek (vaak AIDS) en kunnen niet voor hen zorgen.

Dudu verdient amper wat, maar toch wil ze graag hier blijven. De mensen in de gemeenschap vertrouwen haar, ze leert de kinderen veel en bovendien, vertelde ze zelf: “Ik wil niet dat er kinderzielen verloren gaan, omdat ik zou vertrekken.” Ze vertelt de kinderen over Jezus, die van hen houdt hun Redder is, ze bidt en zingt met hen.

Inmiddels heeft Dudu drie kinderen van 9, 8 en 2 jaar oud en is ze opnieuw door een man in de steek gelaten. Ze worstelt iedere dag om haar hoofd boven water te houden, maar altijd als ik haar zie, is ze enthousiast en voert blijdschap de boventoon!

 

Wanneer ons werk u interesseert,
zijn we blij als u doneert.

Wij accepteren PayPal

  • 16.jpg
  • 1.jpg
  • 9.jpg
  • 6.jpg
  • 12.jpg
  • 3.jpg
  • 15.jpg
  • 10.jpg
  • 18.jpg
  • 7.jpg
  • 5.jpg
  • 13.jpg
  • 8.jpg
  • 11.jpg
  • 4.jpg

Nieuwsbrief aanmelding

Elke twee maanden brengen we een nieuwsbrief uit. Door uw mailadres hieronder achter te laten blijft u op de hoogte van de fam. van der Zaag.
Please wait

Vind ons op facebook

SFbBox by psdtohtmlcenter.com

Colofon

Voorzitter / Communicatie: Johan en Hester Munneke Giften:
Financiën & verzekeringen: Gosse-Jacob & Natasja Sprietsma Giften kunt u belastingaftrekbaar overmaken op:
Website/communicatie: Jan en Emmy te Rietstap IBAN: NL90RABO0302487115
    Stichting Hart voor Swaziland
    o.v.v. gift project Home, Hope Happiness
     
    Adresgegevens:
  Anne, Birgitte, Ruben, Levi & Jessie
Like ons op Facebook: www.facebook.com/Hartvoorswaziland   PO Box 4823 Mbabane, Swaziland H100