Om het gebruiksgemak te vergroten en de website te kunnen analyseren maakt Hart-voor-Swaziland.nl gebruik van cookies. Door gebruik te blijven maken van deze website, of door op de akkoord button te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer weten over cookies? Klik dan op: Meer.

Afgelopen maandag ben ik samen met Petros ooggetuige geweest van een onderdeel van dit  festijn, wat waarschijnlijk beter bij een aantal van jullie bekend staat als de Reed dance. Het is een7 / 8 daagse ceremonie, waarbij jonge vrouwen/meisjes het “reed” snijden en het presenteren aan de moeder van de koning (The Queens mother, de een na belangrijkste persoon in Swaziland). Dit “reed” , een soort bamboo, wordt aangeboden en gebruikt om de windbrekers van het koninklijk paleis te kunnen repareren.
 
Deze traditie gaat terug naar 1940 toen Koning Sobhuza II het tijdens zijn regeringsperiode introduceerde. Het is veruit de meest belangrijke viering van de Koninklijke familie. Waar jonge vrouwelijke maagden, dus jonge ongetrouwde vrouwen, van Swaziland bijeenkomen. En tegenwoordig nemen tienduizenden meisjes hieraan deel. Hierdoor is dit evenement het grootste en meest spectaculaire Afrikaanse culturele evenement.
 
De hele Umhlanga duurt 7 en sommigen zeggen 8 dagen. Het is voornamelijk een besloten aangelegenheid, alleen de Reeddance op dag 7 kan bezocht worden door iedereen. En het is vrij toegankelijk, dus trekt ook naast de toeristen erg veel Swazi’s.
 
Op de eerste dag komen de vrouwen in groepen van maximaal 200 na elkaar binnen om te registreren. Vaak gaat dit per regio, zogenaamde chiefsdoms. Grote open vrachtauto’s rijden af en aan naar de Queen Mother’s royal village, Ludzidzini. Dit is de plaats waar ze de rest van de week bivakkeren.  
 
Op dag 2 worden de vrouwen ingedeeld in 2 groepen; de meisjes van 8-13 jaar en de vrouwen van 14-22 jaar.  En wordt er gemarcheerd  naar de rivierbedding waar de “reed” groeit. Voor de oudere groep moet er ongeveer 30 kilometer afgelegd worden en voor de jongeren ongeveer 10 kilometer. 
 
Op de derde dag snijden de meiden het “reed”. Ze snijden zo’n 10-20 stuks, beetje afhankelijk hoeveel ze kunnen dragen. En binden dit samen met het normale riet. Na deze klus overnachten ze in het veld.
 
Op de vierde dag wordt s’middags de terugreis ingezet naar de Queen mother village, met hun gebundelde bos bamboo. Laat in de avond/nacht komen ze op de plek van bestemming aan. 
 
Dag vijf staat in het teken van …. Rust!! Tijd om een beetje op adem te komen voor het belangrijkste deel van de Umhlanga begint. En is er tijd om de laatste voorbereidingen te doen voor hun haar en hun danskostuum. 
 
Dag zes staat namelijk in het teken van eindelijk het dansen. In de namiddag bieden de meisjes, in hun eigen groep hun “reed” al dansend aan. Zo zingt elke groep hun eigen song, maar allemaal op dezelfde tijd.
 
Dag zeven, de dag wat bekend staat als de Reed-dance. Want nu dansen de meisjes elk met hun groep, elk in hun eigen kleurrijke kledij in het stadion voor duizenden toeschouwers en … de koning. Die halverwege de ceremonie binnen komt waaien met een honderdtal manlijke krijgers om zich heen. Dus moeilijk om hem eruit te vissen. 
 
Om beurten komen ze groepsgewijs binnen, de prinsesjes met hun rode veren op het hoofd voorop, gevolgd door het leger, de penitaire inrichtingen, de politie en dan de regio, die het meest in de buurt ligt van het koningshuis en zo verder. En er dansen zelfs meiden van Mpumalanga en Zulus uit Zuid Afrika mee.
 
En soms kiest hij tijdens de dans, nadat z’n oudste dochter een aantal nummers heeft gezongen waarop de rest meedanst, zijn nieuwe vrouw uit. Dit gebeurt door tussen de vrouwen door te rennen en bij de “gelukkige” zijn schild neer te zetten. Toch dit jaar heeft hij hiervan af gezien.
 
Dag acht, wordt niet echt over gesproken, maar op deze dag laat de koning een kudde koeien, zo’n 20-25 slachten om de vrouwen, die mee gedanst hebben, met een goede braai te bedanken. En de vrouwen gaan terug naar huis. Met een onvergetelijke ervaring rijker. 
 
Al deze evenementen zitten boordevol rituelen en spirituele misstanden. Maar als daggast krijg je daar niets van mee, maar wel als je Petros naast je hebt zitten en hij je hiervan op de hoogte stelt. En je zit daar toch met enige schaamte naar duizenden half naakte vrouwen te kijken, die zonder enige schaamte hun borsten tentoonstellen aan jan en …. deze man. Maar de Swazi’s zelf doen daar niet echt moeilijk over, dus tja ……daar zal ik mee moeten leven… 
 

 

Wanneer ons werk u interesseert,
zijn we blij als u doneert.

Wij accepteren PayPal

  • 1.jpg
  • 3.jpg
  • 12.jpg
  • 4.jpg
  • 15.jpg
  • 8.jpg
  • 5.jpg
  • 13.jpg
  • 10.jpg
  • 11.jpg
  • 16.jpg
  • 9.jpg
  • 6.jpg
  • 7.jpg
  • 18.jpg

Nieuwsbrief aanmelding

Elke twee maanden brengen we een nieuwsbrief uit. Door uw mailadres hieronder achter te laten blijft u op de hoogte van de fam. van der Zaag.
Please wait

Vind ons op facebook

SFbBox by psdtohtmlcenter.com

Colofon

Het ThuisFrontTeam:   Giften:
Ralph Hartendorp   Giften kunt u belastingaftrekbaar overmaken op:
Natasja Sprietsma   IBAN: NL90RABO0302487115
Hester Munneke   Stichting Hart voor Swaziland
Voorzitter / Communicatie: Gijsbert van Kampen o.v.v. gift project Home, Hope Happiness
Penningmeester:  Gosse-Jacob Sprietsma  
Secretaris: Christa Hartendorp Adresgegevens:
    Heart for Eswatini
Website / nieuwsbrief: Jan te Rietstap Anne & Birgitte vd Zaag
    PO Box 6456 Mbabane, Eswatini
     
Like ons op Facebook: www.facebook.com/Hartvoorswaziland  Privacyverklaring